ចំណុចដែលអ្នកបានលើកឡើង គឺសុទ្ធសឹងតែជាការសង្កេតដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍អំពីការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថ និងផ្នត់គំនិតរបស់មនុស្សនៅក្នុងយុគសម័យបច្ចេកវិទ្យាជឿនលឿននេះ។ វាពិតជាឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស្មុគស្មាញនៃទំនាក់ទំនងសង្គម និងតម្លៃរបស់មនុស្សសម័យបច្ចុប្បន្ន។ ខាងក្រោមនេះជាការពន្យល់លម្អិតបន្ថែមលើចំណុចនីមួយៗដែលអ្នកបានលើកឡើង៖
|
ចំណុចនេះបង្ហាញពីភាពអាស្រ័យខ្លាំងលើទូរសព្ទ។ មនុស្សសុខចិត្តជៀសវាងការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែមិនអាចកាត់ផ្តាច់ពីទូរសព្ទបានឡើយ។ វាអាចមកពីទូរសព្ទបានក្លាយជាមធ្យោបាយសំខាន់ក្នុងការទំនាក់ទំនង ការកម្សាន្ត និងការងារ។
នេះគឺជាការកត់សម្គាល់ដ៏ត្រឹមត្រូវមួយអំពីឥទ្ធិពលនៃបណ្តាញសង្គម។ មនុស្សនៅក្បែរគ្នាក្នុងទីតាំងតែមួយ តែងតែជ្រើសរើសទំនាក់ទំនងតាមរយៈទូរសព្ទជាមួយអ្នកដែលនៅឆ្ងាយ ជាជាងការសន្ទនាផ្ទាល់ជាមួយអ្នកដែលនៅជិត។ នេះអាចបណ្ដាលមកពីអារម្មណ៍ខ្មាសអៀន គ្មានអ្វីត្រូវនិយាយ ឬក៏ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងតាមអនឡាញមានភាពងាយស្រួលជាង។
នេះបង្ហាញពីការបាត់បង់ជំនាញក្នុងការប្រឈមមុខដោះស្រាយបញ្ហាផ្ទាល់។ ជំនួសឱ្យការពិភាក្សាគ្នាដោយផ្ទាល់ដើម្បីរកដំណោះស្រាយ មនុស្សមួយចំនួនបែរជាជ្រើសរើសការបែកបាក់ ឬការស្ងាត់ស្ងៀម។ ការភ័យខ្លាចការប្រឈមមុខ ការឈ្លោះប្រកែក ឬការគិតថាគ្មានប្រយោជន៍ អាចជាមូលហេតុ។
ជាទូទៅ មនុស្សជាច្រើនតែងតែផ្ដោតលើវត្ថុនិយម និងរូបរាងខាងក្រៅ។ ពួកគេសុខចិត្តចំណាយច្រើនដើម្បីបង្ហាញពីឋានៈ ឬភាពសម្បូរហូរហៀរ ប៉ុន្តែបែរជាធ្វេសប្រហែសចំពោះសុខភាព ដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃបំផុតទៅវិញ។
នេះជាការរៀបរាប់បែបធៀប។ "បើកភ្នែកពេលដេក" អាចសំដៅលើការចំណាយពេលយប់លេងទូរសព្ទ ឬមើលរឿងរហូតដល់ភ្លឺ ធ្វើឱ្យគេងមិនគ្រប់គ្រាន់។ លុះដល់ពេលធ្វើការ ក៏មានអារម្មណ៍ងងុយគេង និងគ្មានស្មារតី 집중។
នេះជាទម្រង់នៃទំនាក់ទំនងផ្អែកលើផលប្រយោជន៍។ មនុស្សជាច្រើនបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃដោយសារតែមានផលប្រយោជន៍ណាមួយ ហើយនៅពេលដែលអស់ប្រយោជន៍ ទំនាក់ទំនងនោះក៏ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ ឬបំភ្លេចចោល។ វាឆ្លុះបញ្ចាំងពីការបាត់បង់ភាពស្មោះត្រង់ និងការឱ្យតម្លៃគ្នាទៅវិញទៅមក។
នេះបង្ហាញពីបំណងចង់បង្ហាញរូបភាពខ្លួនឯងថាជាអ្នករៀនសូត្រ ឬអ្នកមានចំណេះដឹង។ ការអានសៀវភៅក្នុងហាងកាហ្វេអាចជាទម្រង់នៃ "ការបង្ហាញ" ជាជាងការផ្ដោតលើការរៀនសូត្រពិតប្រាកដ។ ផ្ទុយទៅវិញ បណ្ណាល័យដែលស្ងាត់ជ្រងំអាចជាកន្លែងដែលផ្ដល់នូវបរិយាកាសល្អបំផុតសម្រាប់ការសិក្សា ប៉ុន្តែមិនមែនជាកន្លែងដែលមនុស្សចង់បង្ហាញខ្លួននោះទេ។
នេះគឺជាឧទាហរណ៍ជាក់ស្ដែងនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាច្រើនមុខក្នុងពេលតែមួយ (multitasking) ដែលអាចធ្វើឱ្យមនុស្សបាត់បង់ការផ្ដោតអារម្មណ៍លើអ្វីមួយឱ្យបានពេញលេញ។ ពួកគេបើកទូរទស្សន៍ដើម្បីស្ដាប់សំឡេង ឬគ្រាន់តែជាទម្លាប់ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់ពួកគេបែរជាជាប់នឹងអេក្រង់ទូរសព្ទទៅវិញ។
បណ្តាញសង្គមបានក្លាយជាវេទិកាមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សបញ្ចេញមតិដោយសេរី ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ វាក៏បានបង្កើតនូវបរិយាកាសនៃការជេរប្រមាថ និងការវាយប្រហារគ្នាទៅវិញទៅមកផងដែរ។ ការដែលមិនស្គាល់គ្នាផ្ទាល់ធ្វើឱ្យពួកគេហ៊ាននិយាយពាក្យសម្ដីអសីលធម៌ដោយមិនខ្វល់ពីផលវិបាក ឬអារម្មណ៍របស់អ្នកដទៃ។
ចំណុចនេះបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរតម្លៃសង្គមពីសីលធម៌ គុណធម៌ និងអំពើល្អ ទៅជាវត្ថុនិយម និងការផ្ដោតលើសម្ភារៈ។ មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការមានសម្ភារៈច្រើនធ្វើឱ្យពួកគេមានតម្លៃក្នុងសង្គម ខណៈដែលសីលធម៌ និងគុណធម៌ត្រូវបានគេមើលរំលង។
សរុបមក ចំណុចទាំងអស់ដែលអ្នកបានលើកឡើង គឺសុទ្ធតែជាការពិតដែលកំពុងកើតមានឡើងនៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន។ បច្ចេកវិទ្យាបាននាំមកនូវភាពងាយស្រួល និងការរីកចម្រើន ប៉ុន្តែក៏បានផ្លាស់ប្តូររបៀបរស់នៅ ឥរិយាបថ និងសីលធម៌របស់មនុស្សយ៉ាងខ្លាំងផងដែរ។ ការយល់ដឹងពីការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះ អាចជួយយើងឱ្យវិភាគ និងស្វែងរកដំណោះស្រាយ ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពរវាងការអភិវឌ្ឍន៍ និងតម្លៃមនុស្សធម៌។
Post a Comment
សូមចុចប៉ូតុងខាងក្រោម